JD had een leuk idee. Paintballen met zn allen. Ik had een helder moment vlak voordat ik enthousiast JA wilde roepen. Dat weekend was mijn laatste weekend voor mijn allereerste werkdag. En er stond me vaag iets bij van kleine verfkogeltjes die toch wel hard konden aankomen...en dus blauwe plekken veroorzaken op plaatsen waar je het niet verwacht. En dat is nou niet handig als je daarna een week lang kennis moet maken met nieuwe collegas en bij iedereen een vlekkeloze indruk wilt achterlaten. Ik zei dus nee, Dellan zei ja. Dus daar gingen we, op zaterdagochtend om 6:00. Als supportive wife ga je natuurlijk mee om je echtgenoot aan te moedigen en de verf van zijn gezicht te schrapen. We hebben gespeeld op een professioneel terrein vlakbij Nappa en de hele groep (zo een 15 man) had een eigen scheidsrechter gehuurd. Wel zo handig, dan kan je nl met je eigen groep spelen en hoef je niet tussen de gekken en andere fanatiekelingen te spelen. We dachten dat de kans op blessures zou verminderen. Niet dus.
Om een lang verhaal kort te maken: ik heb me heerlijk verveelt, Dellan heeft de dag van zijn leven gehad en iedereen was bont, blauw en groen (behalve ik dus).
Ready for battle
Dellan lacht (nog)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten