20 mei 2010
27 maart 2010
23 maart 2010
Dellan & Clau back in town
Lang op verheugd en het was weer veel te snel voorbij. De laatste week van december en de eerste week van januari hebben we mogen genieten van Amsterdam, familie en al onze vrienden. Via een geslaagde woningruil hebben we gelogeerd in een heerlijk appartement op de Westerkaap, op loopafstand van de Haarlemmerstraat. Mijn belofte om elke dag bruin brood met kaas te eten kon ik makkelijk waarmaken met de kaas en broodboer om de hoek. Ik heb zo genoten.
MIJN kaasboer.
Dit kan alleen in Amsterdam.
WORDT VERVOLGD
MIJN kaasboer.
Fantastische foto. Opeens zie je Amsterdam door een heel andere lens.
Genieten van de kou en de gracht.
Genieten van de kou en de gracht.
Dit kan alleen in Amsterdam.
Mooie zonsondergang achter Centraal Station.
Op de laatste dag van het jaar hebben we een lange wandeling door de stad gemaakt. Onderweg haring gegeten, uiensoep en poffertjes (als je dit anderhalf jaar niet gegeten hebt begrijp je deze combinatie volledig)
WORDT VERVOLGD
Mini's first road-trip
Het was het "weekend van de wegligging" toen de mini een week oud was. De mini moest zich bewijzen en in alle bochten wringen op Higway 1, richting het zuiden. Proef bestanden. Grappig om te zien hoeveel stenen je ruit aankan tijdens zo een rit. We hebben de putjes bij thuiskomst met tranen in onze ogen geteld ;-).
Thanksgiving 2009
Thanksgiving was dit jaar een feest van geven en nemen. In de ochtend hebben wij gegeven, in de avond gaf de kalkoen en wij namen (zijn of haar leven, that is).
Overdag heb ik meegedaan aan de Turkey Trot. Mijn werkgever Applied Materials is de hoofdsponsor van deze run en mijn afdeling is mede organisator. Alle opbrengsten gaan naar de voedselbank. Vlak voor Thanksgiving hebben Dellan en ik nog meegeholpen met het inpakken van voedselpakketten. Met 150 anderen hebben we meer dan 5000 pakketten ingepakt in 2 uur. Ontzettend gezellig gezweten voor het goede doel.
21 februari 2010
Terug van weggeweest (deel 2)
31 Oktober 2009- Halloween
Even opfrissen met behulp van Wikipedia. Wat is Halloween ook weer?
De naam "Halloween" is afgeleid van Hallow-e'en, ofwel All Hallows Eve (Allerheiligenavond), de avond voor Allerheiligen, 1 November. In de Iers-Keltische kalender begon het jaar op 1 november, dus 31 oktober was oudejaarsavod. De oogst was binnen, het zaaigoed voor het volgende jaar lag klaar en dus was er even tijd voor een vrije dag. In Groot Britannie werd Halloween vooral door de Kelten gevierd. De geesten die uit dode mensen op zouden rijzen, werden aangetrokken door voedsel voor hen neer te leggen voor de deuren. Om echter de boze geesten af te weren droegen de Kelten maskers. Toen de Romeinen de Britse eilanden binnenvielen, vermengden ze de Keltische traditie met hun eigen tradities, die eind oktober natuurlijk de viering van de oogst betroffen, en ook het eren van de doden.
In de 9e eenuw van de huidige tijdrekening steekt een Europees christelijk gebruik de zee over en vermengt zich met het Halloweenfeest. Op Allerzielen - 2 november - gingen in lompen gehulde christenen in de dorpen rond en bedelden zielencake (brood met krenten). Voor elk brood beloofden ze een gebed te zeggen voor de dode verwanten van de schenker, om op die manier zijn bevrijding uit de tijdelijke straffen van het vagevuur te versnellen en zodoende zijn opname in de hemel te bespoedigen. Het "Trick or Treat" spelletje vindt wellicht daar zijn oorsprong. Het feest is in de 19e door Ierse immigranten naar de VS gebracht. In Ierland was de aardappeloogst mislukt, de hongersnood decimeerde razendsnel de bevolking en de Ieren begonnen omstreeks 1840 massaal naar Amerika te vluchten. En zoals vaker voorkwam onder migranten: in den vreemde zoekt men contact en steun bij elkaar. Het heimwee naar de roots wordt verzacht in het verder beleven en onderhouden van de eigen feesten en gebruiken. In Amerika duikt dan de bekende jack-o'-lantern-pompoen op, die in de hele wereld wellicht het bekendste gezicht van Halloween is.
Anyway, Halloween is in deze tijd het excuus om voor de dames om ongegeneerd schaars te gaan feesten. Dat doen ze dan dus ook en masse op deze dag van het jaar.
En wat doen je dan als Amsterdammers die nergens meer van op kijken? Je maakt er mooi gebruik van (zie boven) en je doet mee - in stijl uiteraard(zie onder).
Het was weer een leerzaam avondje Amerikaanse cultuur. We hebben genoten.
November 2009
We zijn inmiddels langer dan een jaar hier en hebben een leuk stukje credit historie opgebouwd. Een credit historie bouw je op door netjes op tijd je rekeningen te betalen en vooral je credit card af te betalen. Zonder credit historie krijg je geen credit card en ook geen lening voor bijvoorbeeld een auto. Je kan geen appartement huren zonder 2 maanden borg te betalen of een contract afsluiten voor een mobiele telefoon. Als je een stukje van je score hebt opgebouwd bombarderen de credit card bedrijven je met aanbiedingen om een credit card te nemen waarmee je naar hartelust schulden kan maken en waardoor je credit score als een peil omhoog schiet en je banksaldo omlaag keldert. Als je je kaart netjes op tijd afbetaald zijn de schuldeisers blij en wordt je beloond met weer een hogere score op je historie (waardoor je nog meer credit card aanbiedingen in je brievenbus krijgt). Je begrijpt wel dat het voor nieuwkomers zo als wij erg lastig is om sowieso een stukje credit score te krijgen zonder lening of credit card. Het is een lastige cirkel.
Omdat we vonden dat we nu lang genoeg elk weekend een auto hadden gehuurd en dat het tijd was voor onze eigen "ride" hebben we met onze prima credit score op Dellan's naam in November geprobeerd een auto te kopen. Dat de logica van de Amerikaanse instellingen ondoorgrondelijk is, is inmiddels algemene kennis. Wij dachten echter dat we dit credit score systeem (in het licht van de financiele crisis) nu wel hadden begrepen. Maar we zijn terug bij af. De lening is geaccepteerd op mijn naam met mijn credit score van 0. Wij proberen het niets eens meer te begrijpen en genieten volop van onze pittige diva.
Dellan houdt haar in vorm met dagelijkse sprinttraining (het is een Cooper S met een cold-air-intake...ze is razend snel). Bij mij krijgt ze rust want ik tuf lekker op mijn gemak met haar door de buurt.
Somebody's got to do it....gebruiksaanwijzing bestuderen.
Even opfrissen met behulp van Wikipedia. Wat is Halloween ook weer?
De naam "Halloween" is afgeleid van Hallow-e'en, ofwel All Hallows Eve (Allerheiligenavond), de avond voor Allerheiligen, 1 November. In de Iers-Keltische kalender begon het jaar op 1 november, dus 31 oktober was oudejaarsavod. De oogst was binnen, het zaaigoed voor het volgende jaar lag klaar en dus was er even tijd voor een vrije dag. In Groot Britannie werd Halloween vooral door de Kelten gevierd. De geesten die uit dode mensen op zouden rijzen, werden aangetrokken door voedsel voor hen neer te leggen voor de deuren. Om echter de boze geesten af te weren droegen de Kelten maskers. Toen de Romeinen de Britse eilanden binnenvielen, vermengden ze de Keltische traditie met hun eigen tradities, die eind oktober natuurlijk de viering van de oogst betroffen, en ook het eren van de doden.
In de 9e eenuw van de huidige tijdrekening steekt een Europees christelijk gebruik de zee over en vermengt zich met het Halloweenfeest. Op Allerzielen - 2 november - gingen in lompen gehulde christenen in de dorpen rond en bedelden zielencake (brood met krenten). Voor elk brood beloofden ze een gebed te zeggen voor de dode verwanten van de schenker, om op die manier zijn bevrijding uit de tijdelijke straffen van het vagevuur te versnellen en zodoende zijn opname in de hemel te bespoedigen. Het "Trick or Treat" spelletje vindt wellicht daar zijn oorsprong. Het feest is in de 19e door Ierse immigranten naar de VS gebracht. In Ierland was de aardappeloogst mislukt, de hongersnood decimeerde razendsnel de bevolking en de Ieren begonnen omstreeks 1840 massaal naar Amerika te vluchten. En zoals vaker voorkwam onder migranten: in den vreemde zoekt men contact en steun bij elkaar. Het heimwee naar de roots wordt verzacht in het verder beleven en onderhouden van de eigen feesten en gebruiken. In Amerika duikt dan de bekende jack-o'-lantern-pompoen op, die in de hele wereld wellicht het bekendste gezicht van Halloween is.
Anyway, Halloween is in deze tijd het excuus om voor de dames om ongegeneerd schaars te gaan feesten. Dat doen ze dan dus ook en masse op deze dag van het jaar.
En wat doen je dan als Amsterdammers die nergens meer van op kijken? Je maakt er mooi gebruik van (zie boven) en je doet mee - in stijl uiteraard(zie onder).
Het was weer een leerzaam avondje Amerikaanse cultuur. We hebben genoten.
November 2009
We zijn inmiddels langer dan een jaar hier en hebben een leuk stukje credit historie opgebouwd. Een credit historie bouw je op door netjes op tijd je rekeningen te betalen en vooral je credit card af te betalen. Zonder credit historie krijg je geen credit card en ook geen lening voor bijvoorbeeld een auto. Je kan geen appartement huren zonder 2 maanden borg te betalen of een contract afsluiten voor een mobiele telefoon. Als je een stukje van je score hebt opgebouwd bombarderen de credit card bedrijven je met aanbiedingen om een credit card te nemen waarmee je naar hartelust schulden kan maken en waardoor je credit score als een peil omhoog schiet en je banksaldo omlaag keldert. Als je je kaart netjes op tijd afbetaald zijn de schuldeisers blij en wordt je beloond met weer een hogere score op je historie (waardoor je nog meer credit card aanbiedingen in je brievenbus krijgt). Je begrijpt wel dat het voor nieuwkomers zo als wij erg lastig is om sowieso een stukje credit score te krijgen zonder lening of credit card. Het is een lastige cirkel.
Omdat we vonden dat we nu lang genoeg elk weekend een auto hadden gehuurd en dat het tijd was voor onze eigen "ride" hebben we met onze prima credit score op Dellan's naam in November geprobeerd een auto te kopen. Dat de logica van de Amerikaanse instellingen ondoorgrondelijk is, is inmiddels algemene kennis. Wij dachten echter dat we dit credit score systeem (in het licht van de financiele crisis) nu wel hadden begrepen. Maar we zijn terug bij af. De lening is geaccepteerd op mijn naam met mijn credit score van 0. Wij proberen het niets eens meer te begrijpen en genieten volop van onze pittige diva.
Dellan houdt haar in vorm met dagelijkse sprinttraining (het is een Cooper S met een cold-air-intake...ze is razend snel). Bij mij krijgt ze rust want ik tuf lekker op mijn gemak met haar door de buurt.
Somebody's got to do it....gebruiksaanwijzing bestuderen.
5 december 2009
Terug van wegeweest (deel 1)
Ola! Daar zijn we weer!
De meeste van jullie kunnen het stukje over de Jelly Bean ondertussen wel dromen (ik zal jullie overhoren in December ;-). Het updaten is er de laatste tijd bij ingeschoten. Erg druk op het werk en na een overdose computerwerk op kantoor verwens je je eigen laptop naar Verwegistan als je thuis komt. Maar je merkt op een gegeven moment dat de mensen thuis onrustig worden. "Wat is er toch aan de hand, waarom horen we niets, vervelen jullie je?" Fijn, de blog wordt dus wel gelezen ;-) Tijd voor een grote update:
Op 4 oktober hebben we ons 1-jarig bestaan hier in de US gevierd. Hoe snel kan een jaar omgaan? Nou, heel snel dus. We hebben nog helemaal niet het gevoel dat we al een jaar we zijn en kijken uit naar het volgende jaar. We met onze vrienden Matt, Angel en hun dochter uit wezen eten. Matt is en collega van Dellan en hij en en Angel hebben drie jaar in Amsterdam gewoond en bij Netpp op Schiphol gewerkt. Ze hebben ons, en doen dat nog steeds, onvoorwardelijk met raad en daad terzijde gestaan. Denk aan: welk wasmiddel verbleekt je was niet totaal? Hoe haal je de knopen uit je wasgoed?? Waar haal je gewoon bruin brood? Hoe schrijf je een check uit? Welke tandarts trekt niet met je kiezen ook al je geld uit je zak?
PS: dochter zat tijdens het nemen van de foto gezellig onder de tafel. Vrouwen...zucht.
Op 13 en 14 oktober hebben we hier het geweld van de sterkste storm in 47 jaar "overleefd". Het staartje van een typhoon die over Japan trok heeft voor veel alarmbellen en massahysterie gezord. In Nederland noemen we zo iets een herfststorm. Er is genoeg regen gevallen voor een heel jaar in twee dagen. Na een paar dagen was het hier zowaar groen op de heuvels in plaats van het eeuwige bruin. Ook langs de randen van de "creek", waar ik elke dag langs fiets op weg naar het werk, schoot het gras omhoog. Erg leuk om dit te zien, ik fietste dan ook met een glimlach naar het werk. Zie ook het artikel in ons locaal dagblad.
http://www.mercurynews.com/bay-area-news/ci_13550531
Het weekend na de storm hebben we een leuke wandeling gemaakt langs de bay. Niet zo heel spectaculair maar wel erg ontspannend. We vergeten door al het beton weleens dat we ontzettend dichtbij het water wonen. Onderweg zagen we een groep groep pelicanen. Erg bijzonder.
Foto van de San Francisco Bay. San Jose ligt rechts onder.
Pelicanen in de bay.
Zo een wandeling heeft altijd een erg ontspannend effect op mijn altijd zo energieke stuiterbal. Hij valt daarom ook geregeld in slaap als we ergens ontspannen. Niet erg gezellig.....maar wel schattig.
Maar als hij dan weer wakker is, dan kan de pret weer beginnen.
In het weekend daarna hebben we een korte trip gemaakt naar een base end station aan de kust ten noorden van San Francisco, in de richting van Muir beach. Natuurlijk weer genoten van de schitterende kustlijn. Base end stations zijn gebouwd rond 1940 als "eyes of the costal artillery". Na WO II zijn ze weer verlaten. Volgens mij was het geen straf om hier op de uitkijk gestationeerd te zijn.
Vlak na de storm kwamen Merlt en Lien op bezoek (uitermate goede timing). Het was een kort maar krachtige vakantie die wat ons betreft veel langer had mogen duren (3 jaar of zo? t is maar een idee). Ze hebben heel wat afgereisd en waren ernstig aan vakantie toe toen ze weer terug in Nld waren (eh, dit hebben we nu al vaker gehoord, zijn we echt zo vermoeiend? ;-) Ze zijn naar LA geweest en hebben ook de tocht via Highway 1 gemaakt. Veel gezien en geshopt uiteraard. We zijn met zn allen ook nog naar naar Alcatraz geweest.
Alcatraz is een eiland in de baai van San Francisco. Van 1934 tot 1963 was het in gebruik als zwaar beveiligde gevangenis. Maar liefst 1545 gevangenen hebben het eiland als standplaats gehad. De beroemdste gevangene was Al Capone. Voordien was op het eiland eerst een militair fort (1850-1907) en daarna (vanaf 1907-1933) een militaire gevangenis gevestigd. Tegenwoordig is het eiland een natuurgebied, beheert door de National Park Service.
De audiotoer door het hoofdgebouw is een absolute aanrader. Voormalige gevangenen en bewaarders vertellen hun verhaal terwijl je langs verschillende plekken van het hoofdgebouwwordt geleid. De achtergrondgeluiden in het verhaal maken deze toer tot een belevenis dat je bij blijft. Als je in een cel staat en je ogen sluit, waan je je even een gevangene in 1940.
Aankomst op het eiland
Na aankomst kregen de gevangenen eerst een gratis douche.
Hier werd de kleding uitgedeeld
Er zijn verschillende ontsnappingspogingen gedaan, maar officieel is het nooit iemand gelukt om te ontsnappen. In totaal waren er 36 gevangenen betrokken bij 14 ontsnappingspogingen. Daarvan werden er 23 weer gearresteerd, zes doodgeschoten, en twee vermist op zee. De meeste gewelddadige uitbraakpoging vond plaats op 2 mei 1946, welke leidde tot de Slag om Alcatraz. In 1962 er echter toch een succesvolle ontsnapping plaats hebben gevonden. 3 gevangenen ontsnapten in een opblaasbaar vlot gemaakt van aan elkaar gelijmde regenjassen. Frank Morris, de leider van de groep, had een bijzonder hoog IQ, en wellicht hebben ze het getij van de San Francisco Bay gebruikt om te ontsnappen. Enkele van hun spullen zijn terug gevonden op Angel Island, maar sommigen gaan er van uit dat ze bij de Golden Gate Bridge aan land zijn gegaan en hun spullen via het getij naar Angel Island hebben laten drijven om de politie op een dwaalspoor te zetten. Van hen heeft niemand meer iets vernomen. Men is er van uit gegaan dat ze verdronken waren, maar dat is niet helemaal zeker. Op de foto hieronder: een van de cellen betrokken bij de ontsnapping .
De binnenplaats...herken je hem van de film" Escape from Alcatraz"?
De cellen boven...
...en van onderen
Ontsnapt
De meeste van jullie kunnen het stukje over de Jelly Bean ondertussen wel dromen (ik zal jullie overhoren in December ;-). Het updaten is er de laatste tijd bij ingeschoten. Erg druk op het werk en na een overdose computerwerk op kantoor verwens je je eigen laptop naar Verwegistan als je thuis komt. Maar je merkt op een gegeven moment dat de mensen thuis onrustig worden. "Wat is er toch aan de hand, waarom horen we niets, vervelen jullie je?" Fijn, de blog wordt dus wel gelezen ;-) Tijd voor een grote update:
Op 4 oktober hebben we ons 1-jarig bestaan hier in de US gevierd. Hoe snel kan een jaar omgaan? Nou, heel snel dus. We hebben nog helemaal niet het gevoel dat we al een jaar we zijn en kijken uit naar het volgende jaar. We met onze vrienden Matt, Angel en hun dochter uit wezen eten. Matt is en collega van Dellan en hij en en Angel hebben drie jaar in Amsterdam gewoond en bij Netpp op Schiphol gewerkt. Ze hebben ons, en doen dat nog steeds, onvoorwardelijk met raad en daad terzijde gestaan. Denk aan: welk wasmiddel verbleekt je was niet totaal? Hoe haal je de knopen uit je wasgoed?? Waar haal je gewoon bruin brood? Hoe schrijf je een check uit? Welke tandarts trekt niet met je kiezen ook al je geld uit je zak?
PS: dochter zat tijdens het nemen van de foto gezellig onder de tafel. Vrouwen...zucht.
Op 13 en 14 oktober hebben we hier het geweld van de sterkste storm in 47 jaar "overleefd". Het staartje van een typhoon die over Japan trok heeft voor veel alarmbellen en massahysterie gezord. In Nederland noemen we zo iets een herfststorm. Er is genoeg regen gevallen voor een heel jaar in twee dagen. Na een paar dagen was het hier zowaar groen op de heuvels in plaats van het eeuwige bruin. Ook langs de randen van de "creek", waar ik elke dag langs fiets op weg naar het werk, schoot het gras omhoog. Erg leuk om dit te zien, ik fietste dan ook met een glimlach naar het werk. Zie ook het artikel in ons locaal dagblad.
http://www.mercurynews.com/bay-area-news/ci_13550531
Het weekend na de storm hebben we een leuke wandeling gemaakt langs de bay. Niet zo heel spectaculair maar wel erg ontspannend. We vergeten door al het beton weleens dat we ontzettend dichtbij het water wonen. Onderweg zagen we een groep groep pelicanen. Erg bijzonder.
Foto van de San Francisco Bay. San Jose ligt rechts onder.
Pelicanen in de bay.
Zo een wandeling heeft altijd een erg ontspannend effect op mijn altijd zo energieke stuiterbal. Hij valt daarom ook geregeld in slaap als we ergens ontspannen. Niet erg gezellig.....maar wel schattig.
Maar als hij dan weer wakker is, dan kan de pret weer beginnen.
In het weekend daarna hebben we een korte trip gemaakt naar een base end station aan de kust ten noorden van San Francisco, in de richting van Muir beach. Natuurlijk weer genoten van de schitterende kustlijn. Base end stations zijn gebouwd rond 1940 als "eyes of the costal artillery". Na WO II zijn ze weer verlaten. Volgens mij was het geen straf om hier op de uitkijk gestationeerd te zijn.
Vlak na de storm kwamen Merlt en Lien op bezoek (uitermate goede timing). Het was een kort maar krachtige vakantie die wat ons betreft veel langer had mogen duren (3 jaar of zo? t is maar een idee). Ze hebben heel wat afgereisd en waren ernstig aan vakantie toe toen ze weer terug in Nld waren (eh, dit hebben we nu al vaker gehoord, zijn we echt zo vermoeiend? ;-) Ze zijn naar LA geweest en hebben ook de tocht via Highway 1 gemaakt. Veel gezien en geshopt uiteraard. We zijn met zn allen ook nog naar naar Alcatraz geweest.
Alcatraz is een eiland in de baai van San Francisco. Van 1934 tot 1963 was het in gebruik als zwaar beveiligde gevangenis. Maar liefst 1545 gevangenen hebben het eiland als standplaats gehad. De beroemdste gevangene was Al Capone. Voordien was op het eiland eerst een militair fort (1850-1907) en daarna (vanaf 1907-1933) een militaire gevangenis gevestigd. Tegenwoordig is het eiland een natuurgebied, beheert door de National Park Service.
De audiotoer door het hoofdgebouw is een absolute aanrader. Voormalige gevangenen en bewaarders vertellen hun verhaal terwijl je langs verschillende plekken van het hoofdgebouwwordt geleid. De achtergrondgeluiden in het verhaal maken deze toer tot een belevenis dat je bij blijft. Als je in een cel staat en je ogen sluit, waan je je even een gevangene in 1940.
Aankomst op het eiland
Na aankomst kregen de gevangenen eerst een gratis douche.
Hier werd de kleding uitgedeeld
Er zijn verschillende ontsnappingspogingen gedaan, maar officieel is het nooit iemand gelukt om te ontsnappen. In totaal waren er 36 gevangenen betrokken bij 14 ontsnappingspogingen. Daarvan werden er 23 weer gearresteerd, zes doodgeschoten, en twee vermist op zee. De meeste gewelddadige uitbraakpoging vond plaats op 2 mei 1946, welke leidde tot de Slag om Alcatraz. In 1962 er echter toch een succesvolle ontsnapping plaats hebben gevonden. 3 gevangenen ontsnapten in een opblaasbaar vlot gemaakt van aan elkaar gelijmde regenjassen. Frank Morris, de leider van de groep, had een bijzonder hoog IQ, en wellicht hebben ze het getij van de San Francisco Bay gebruikt om te ontsnappen. Enkele van hun spullen zijn terug gevonden op Angel Island, maar sommigen gaan er van uit dat ze bij de Golden Gate Bridge aan land zijn gegaan en hun spullen via het getij naar Angel Island hebben laten drijven om de politie op een dwaalspoor te zetten. Van hen heeft niemand meer iets vernomen. Men is er van uit gegaan dat ze verdronken waren, maar dat is niet helemaal zeker. Op de foto hieronder: een van de cellen betrokken bij de ontsnapping .
De binnenplaats...herken je hem van de film" Escape from Alcatraz"?
De cellen boven...
...en van onderen
Ontsnapt
Met Merlt en Lien naar In-n-Out Burger. Als je een keer In-n-Out hebt geproefd, wil je nooit meer McDonalds. Althans, dat geldt voor de meeste mensen....maar niet voor Merlt. Die liet heel beleefd weten dat zo een hamburger met verse sla en tomaat "niet helemaal zijn smaak" was. Het broodje dat met de tweede hamburger kwam maakte zijn dag weer goed (geloof ik).
Abonneren op:
Posts (Atom)
