28 september 2009

Met een Jelly Belly door Suisun Valley

Op ongeveer 1 uur rijden van ons (en ong. 45 minuten van San Francico) tussen Nappa en Sacramento (zie A op de kaart hieronder), ligt de kleine 'Suisun Valley'.
In Suisun Valley vind je veel kleine 'family owned' farms, waar oa. noten, groenten en fruit worden geteeld, bloemen worden gekweekt en olijfolie wordt gemaakt...en heel toevallig ook heel veel wijn. Ik hoop dat Dellan nog steeds geloofd dat we deze vallei eh...heeeel toevallig hebben gevonden. Anyway...lekker landelijk en rustig dus. En dat is fijn als je het beton en de siliconen even zat ben.
Op http://suisunvalley.com/calendar.asp kun je voor je bezoek aan de kleine vallei opzoeken wat er die maand geoogst wordt. Suisun Vally hebben we dus per toeval ontdekt, want we waren eigenlijk van plan Mount Diablo State Park te bezoeken. Het weer zat echter niet mee. Met ongeveer 36 graden in de schaduw hebben we maar afgezien van onze geplande stevige wandeltocht. Die berg wacht heus nog wel even. Plan B dus: naar de Jelly Belly Factory in Fairfield, niet ver ver van Sacramento.
De Jelly Bean, wie kent hem niet? Het is een klein boonvormig snoepje, dat in 50 verschillende smaken wordt gemaakt. Het is een stukje Amerikaanse cultuur dat je moet leren kennen. Amerikanen zijn gek op dit boontje. De zachte binnenkant (geinspireerd door Turks Fruit) bestaat uit een soort fruit gelei en wordt omhuld door een stevige suikerlaag. Smelt niet in je mond noch in je hand. Kauwen dus. Je kunt de smaken combineren: bv 2 top banana + 1 kiwi+1 french vanilla = banana kiwi pudding of 1 chocolate pudding + 2 cappucino + 1 raspberry = Rasberry Mocha. Heel grappig. Je bent wel even bezig wil je alle combinaties geproefd hebben. Tijdens de toer in de Jelly Bean fabriek hebben we oa. geleerd dat het bijna een week duurt om een Jelly Bean te maken. Na elk proces moet het boontje even tot rust komen. En wist je dat tijdens de Reagan administration geen vergadering begon zonder de grote pot met Jelly Beans op tafel? In een brief van Reagan aan Jelly Belly schrijft de voormalig president dat er zelfs besluiten werden uitesteld als de Jelly beans niet op tafel waren. Hmm... dat zet je toch aan het denken. Is de oplossing voor de vertraging van de Health Care Reform wellicht toch dichterbij dan we denken?? Als de Jelly Belly company wekelijks een paar pond jelly beans naar het Witte huis zou sturen, dan zouden we wellicht volgend jaar al de basisverzekering kunnen invoeren in de VS.


We mochten binnen helaas geen foto's maken. Dat hebben we buiten dan weer ingehaald. Bij deze werderom het verhaal in 391 foto's:

We hadden ons uiteraard goed voorbreid. Geen ontbijt dus ruimte zat voor suiker, kleur en smaakstoffen. Op het parkeerterrein van de Jelly Bean Factory hebben we toch nog maar even een kleine portie vitamines genuttigd. Dellan en zijn watermeloen.

Je waant je in de Willie Wonka fabriek.

Harige Jelly Beans worden niet op prijs gesteld. Je krijgt dus een 'gratisenvoornietsverplichtjellybellyhoedje'. Mag ik even voorstellen: mijn eigen kleine Jelly Bean. Smaak: tropical suikerspin.

En Dellan's jelly bean in de smaak: Vanilla Vodka Cocktail



Allemaal net zo lekker als het er uit ziet. Ik vindt dat er wel een bordje op moet: Dangerous...consumptie op eigen risico....de directie is niet aansprakelijk ....voor je het weet heb je je eigen kleine ronde jelly belly gekweekt.

Hier loopt men ook graag met zijn jelly belly te koop

Jelly Belly Bean Beer

De grootste Jelly Bean fan

Geshopt..heeel veel Jelly Belly's

Tip: deze wijngaard schijnt een erg lekkere wijn te verkopen die ook qua prijs/kwaliteit verhouding een aanrader is.



Aanrader: The Vintage Caffe. Authentiek Italiaanse keuken. De beste ravioli die ik tijden heb gegeten en 2 heerlijke pinot noirs erbij. Ik ben dus ondertussen officieel in training gegaan voor onze 2 weken in NL in december...San, Milou, Thalita, Urs, Wiet, Sandra, Claire, Cecile, Cecile, Cindy, Monique, Bianc, Astrid, Reesja, Marianne, Tessa...het worden gezellige dagen ;-))!!
Cabernet, Merlot, Zinfandel, Pinot Noir, Chardonnay, Sirah, Sauvignon, Grenache, Malbec, Mourvedre, Petit Verdot, Verdelho...eh......???
Tijdens het eten hoorde Dellan opeens iemand zeggen: Hey, zullen we hier gaan eten? En dat eindigde dus in een lunch van bijna 3 uur (en heel wat wijn) met een ontzettend spontane Nederlandse familie. Zij wonen hier al 2 jaar en hadden veel te vertellen. Het wals eh..een errug gesjellig middag...hik.

Water bij de wijn

We hebben vooruitgang geboekt. Clau rolt nu niet meer na 1 glas wijn onder tafel....maar na 2.

Kleine school

Let op die onwijs mooie auto...back in time....waanzinnig mooi!

DE Klapperrrr van de dag: onze eigen Jelly Bean automaat. Altijd al willen hebben ;-) en deze gaat beslist mee terug naar NL!

20 september 2009

Mijn fantastische echtgenoot

Mag ik even?

Mijn echtgenoot is fantastisch. Wisten jullie dat al? Ja dat wisten jullie vast al maar ik neem even mijn ruimte hier om het nog eens duidelijk te maken. Dellan kan alles. Een topper op zijn werk, dingen bouwen, dingen afbreken, rommel maken en rommel opruimen, de wasmand vinden, luisteren, mij de in en outs van excel leren, coachen, koken, mijn eten opeten, mij gelukkig maken en ... mij verrassen. En dat laatste, nou dat is dus een vak apart en laat hij daar nou ook nog eens heel goed in zijn.

Heb je dat weleens? Dat je op een zonnige zondag opeens een cadeau krijgt? En dat je jezelf af vraagt: ben ik jarig, is het kerst, is het onze trouwdag...wat ben ik in hemelsnaam vergeten??? En dan niet zomaar een cadeau maar iets dat je al heel lang wilt maar nooit voor jezelf koopt? Met de boodschap..."omdat je me zo gelukkig maakt"! Zomaar? Vanuit het niets? Nou, zo iets is mij dus zondag overkomen. Ik was nog aan het bijkomen van mijn kleine wijn avontuur een paar uur daarvoor dus ik dacht heel even dat ik ergens was weg gedommeld en mijn roesje lag uit te slapen. Op een terras op Santana Row, toverde Dellan mijn mooie Baume&Mercier op tafel. Nou, ik was sprakeloos. Maar dat is dus Dellan. Het hoeft toch geen kerst te zijn om je vrouw te verrassen? Ik heb meteen nog maar een glas rose besteld.

Kunst en Wijn

Applied Materials is een van de sponsors van het Art&Wine festival in Santa Clara. Aangezien ik met een bijna geheel onthoudende echtgenoot een serieus tekort aan wijn (en sowieso alcohol dus) heb opgelopen in het afgelopen jaar (in NLd kon ik met de dames zo af en toe nog aan mijn kleine tax komen) nam ik de vip kaartjes met toegang tot de hospitality tent (lees: alles gratis) maar al te graag in ontvangst. Dat het ongeveer 33 grd was kon mij dit weekend niet veel schelen.

Het Art&Wine fesival wordt elk jaar gehouden in het Central Park van Santa Clara. Veel kraapjes met kunstenaars en knutselaars, scholen en verenigingen geven voorstellingen, veel eten en wijn proeven (lees: drinken). Erg gezellig.

Vastberaden en de pas er in....op zoek naar wijn..geen minuut te verliezen...

Gevonden...

Dellan aan de sinas....(gezellig)

Tralalalaaaa..voldaan...geen wijn meer voor Clau vandaag

Cheerleaders

De meiden gaan ervoor. Het is nu ongeveer 35 grd. Chapeau. Ik zie het mezelf niet nadoen...en zeker niet met al die wijn.

Fontijn
Fontijn is zo veel leuker met je echtgenoot er naast.
Kunst&Kitsch

Mag ik nog wat wijn?? Onder die hoed en die zonnebril ziet niemand me.


Mom was here...

Mom was here....en we hebben er van genoten. Twee weken......een heel jaar op gewacht en voor je het weet zit ze alweer in het vliegtuig naar huis. We kijken alweer uit naar de volgende vakantie hier, hopelijk al in april.
Er stond veel op ons "to-do"lijstje. Zo veel dat Mom totaal bekaf was toen ze weer in Nld was. En zo veel dat ik pas na haar vertrek besefte dat we eigenlijk helemaal geen tijd hadden genomen om gewoon een eindje weg te luieren. "Dat halen we wel weer in als we in December in Nld zijn" dacht ik...tot vandaag. Onze agenda staat alweer volgepland met allemaal afspraken want we willen natuurlijk iederen zien. Maar we hebben natuurlijk wel een "luiersessie" inegpland op Mom haar bank met thee en appeltaart.

Mom en haar lief hebben in elk geval San Jose gezien, geshopt in de outlets, hebben mijn cubicle bij Applied geinspecteerd en mijn baas de hand geschud, zijn naar LA gereden, hebben op Rodeo Drive gelopen, hebben de laaste groet aan MJ gebracht, hebben Hollywood onveilig gemaakt, een ritje door de Universal Studios gemaakt, hebben in Santa Barbara gelunchd, Hearst Castle bewonderd, elke nacht in een ander bed geslapen, heel veel km's gemaakt langs Highway 1, heel veel kust gezien dus, bijna alle bomen, planten en bloemen op onze weg op de foto gezet (dat is Mom haar ding), San Francisco en Sacramento gezien, ze zien vliegen (op een Airshow in Sacramento), Lake Tahoe gezien en geconcludeerd dat ze eigenlijk nog een hele week langer hadden willen blijven.

Forrest Lawn Memorial. Ik heb het niet zo op begraafplaatsen maar op deze kan je met een gerust hart picknicken. Erg erg mooi en sfeervol. Als je je miljoenen hebt verdient in Hollywood en ze niet meer hebt kunnen uiteven, kan je hier je laatste rustplek kopen.

R.I.P M.J
Will Smith op de Walk of Fame voor het Grauman Theater..eh...wat zeggen ze ook weer over mannen met grote handen en grote voeten? Iets met grote schoenen?
Grauman Chinese Theater...hier vinden veel premieres plaats


Kodak Theater...hier worden de Idols audities gehouden. Lekker belangrijk. Maar ok, been there done that.

Lunch in Santa Barbara

Ergens in de buurt van Neverland.

Op de stoep van Nevereverland

Moeps en haar lief

en Moeps en me

Cayucos...erg leuk geluncht. Heel heel klein dorpje. Je zou t bijna over het hoofd zien.


Zwembad Hearst Castle. Je kan 4 verschillende rondleidingen volgen over het grondstuk. Hearst Castle is vooral leuk als je ooit eens van heel dichtbij wilt zien hoeveel geld een man kan verdienen en kan uitgeven aan een huis.


Binnenbadje

Kust langs Highway 1

Enjoing the view

Heerlijk Italiaans gegeten met 1 wijntje..teveel

17 Mile Drive, dat strand waarop iedereen geinspireerd wordt om torentjes zomaar vanuit het niets te bouwen. Het ene moment zit je rustig in de auto, het andere sta je op t strand in de wind je roeping te volgen. Zal de zeelucht wel zijn.

Genoeg stenen voor iedereen

En als je uitgebouwd ben ga je dus de zee in...of je doet een pogin tot...tot hier en niet verder

Sea elephants kijken. Als je vanuit LA naar SF rijdt over Highway 1 is kom je vlak na Hearst Castle een strandje tegen waarop heel veel Sea lions liggen, vooral in de periode November-February. Deze dieren zijn colossaal en het is geweldig om ze van zo dichtbj in het wild te zien.

Lone Cypress op de 17 mile drive

Rolex klokkie op Pebble Beach. Vooral bekend voor de US Open

Daglijkse portie Starbucks

Daar gaat ze...