Einer von uns

Leuk artikel over een onderzoek dat heeft uitgewezen dat Obama "einer von uns ist"....of te wel...hij heeft Duitse roots!

http://www.huffingtonpost.com/2009/06/04/obama-has-german-roots-re_n_211220.html

Mijn baas heeft de afgelopen weken 2 keer met Obama om tafel gezeten. Helaas mag ik niet alle fotos met jullie delen maar de onderstaande in elk geval wel. De CEO van Applied Materials staat helemaal rechts op de foto (met de gele stropdas). How cool is that?

Geven

Ik mag deze week weer even uitrusten. Het bedrijf waar ik werk gaat elke 4 tot 5 weken een week dicht uit kosten besparing. Net als elk ander bedrijf voelen we de recessie en om nog meer ontslagen te voorkomen wordt en nog maar voor 75% gewerkt.

Veel grote bedrijven hier steunen de communities waarin ze gevestigd zijn met grote giften of bieden andere vormen van hulp. Elk bedrijf heeft dan ook een aparte afdeling die zich alleen maar bezig houdt met dit onderdeel van de bedrijfvoering. En op die afdeling werk ik dus, afdeling Community Affairs. Met onze giften steunen we voornamelijk onderwijs en ontwikkeling van de communites Santa Clara, San Jose, Austin en verder alle communities wereldwijd waar wij kantoren hebben. Daarnaast worden ook non-profits ondersteund op het gebied van milieu en kunst. Om de community te steunen waar het bedrijf gevestigd is, heeft de stiching van ons bedrijf recentelijk 1,5 miljoen gedoneert aan een organisatie die mensen helpt die het zwaarst worden getroffen door de gevolgen van de recessie.

Aan het werk tijdens de persconferentie

Cruisin...

Voor ons 2e fietstochtje hebben we de hulp ingeroepen van 2 doorgewinterde fietsers. Manon en Frank zijn inmiddels nieuwe vrienden geworden. Zij zijn een maand na ons hier gearriveerd en wonen niet ver van ons. Ze hebben hun Hollandse fietsen meegenomen en hebben al heel wat afgefietst hier. We dachten...leuk, een beetje fietsen...beetje cruisin......maar Frank en Manon hebben ons laten zien wat echt fietsen is ;-). 35 km stonden eraan het einde van de dag op de teller en wij hebben genoten. We hebben een tocht gemaakt naar Willow Glenn, langs San Jose Airport en onder het centrum van San Jose door. Je komt dan op plekken die je niet kan zien als je met de auto door de stad rijdt. Prachtig, ik had niet verwacht dat je in San Jose zo leuk kan fietsen.

Dellan en zn fietsie

Regelmatig gestopt onderweg want we hebben fijn de warmste dag van de week uitgekozen. Met ons tempo in de brandende zon droog je snel op natuurlijk.
Ik mocht ook even op Dellan's fietsie.

Onderweg reden we langs een ontzettend mooi nieuwbouwproject. Toch maar even binnen kijken. Bouwstijl is precies onze smaak maar de prijs was helaas te pittig. Er waren wel gratis drankjes en lekkers...en die hebben wel gesmaakt.

† In loving memory of...

Ria Pauline Dest
*3 februari 1950 - †6 augustus 2008

If Roses grow in Heaven,

Lord please pick a bunch for me

Place them in my Mother's arms

And tell her they're from me

Tell her I love her and miss her

And when she turns to smile

Place a kiss upon her cheek

And hold her for awhile

Because remembering her is easy,

I do it every day

But there's an ache within my heart

Because I am missing her today...

Op die fiets

Ons allereerste fietstochtje...fietsen op zn Amerikaans dus. Om te begrijpen wat fietsen op zn Amerikaans is moeten jullie eerst weten dat de fietsen voor de Amerikanen puur een vorm van recreatie is en niet, zoals door ons Nederlanders, een manier van transport. De fiets gaat in de auto en wordt naar het fietspad gereden en dan begint de echte fietstocht pas. Men fiets een rondje en dan gaat de fiets weer in de auto en rijdt men weer naar huis. Nou... wij fietsen dus voor alsnog gewoon naar het fietspad en fietsen daarna lekker ons rondje. Voor alsnog ook nog zonder helm want hey, als je in Amsterdam kan fietsen dan kan je in de hele wereld fietsen. Toch? De enkeling die zijn fiets toch gebruikt om naar het werk te fietsen neemt, het fietsen dan ook heel serieus. Verkleed in een heuze wedstrijd-outfit met helm en alles er op en er aan wordt er naar het werk gefietst. Jullie begrijpen dus dat ik erg veel bekijks heb in de ochtend...in mijn kantoor outfit met hakjes, mijn haar los in de wind en mijn handtasje in mijn mandje.

Ons eerste fietstochtje was niet zo heel bijzonder. We hebben de San Tomas/Saratoga trail gevolgd en die gaat voornamelijk langs een creek. Volgens Dellan is het een riool maar dat is het echt niet hoor. Aan het begin van deze trail staat het water hoger want er stroomt water van de San Franciso Bay in. Afgelopen week is daar nog een verdwaalde gewonde dolfijn gevonden. Wij hebben de creek deze eerste keer de andere kant op gevolgd, van de baai af. Na een half uur fietsen stuitten we op een hek. Einde fietspad en omdraaien maar. We vermoeden dat het geld op is. Volgende keer fietsen we naar de baai toe. Hopelijk heeft de staatskas een langer stukje fietspad kunnen betalen.

Einde fietspad. Zonder waarschuwing..einde verhaal.

Kerst in Nederland

Nieuws, vers van de pers! De Dests komen met kerst naar Nederland! We landen op 25 december en vertrekken weer op 8 januari. Onze agendas zijn nog leeg maar moeten wel volgepland worden met etentjes, borrels en vanallesennogwat. We willen jullie allemaal zien en hebben er nu al zo veel zin in!!!

We are family

Orpa, George en Tanja nog eens in het zonnetje te zetten voor hun aandeel in mijn geslaagde banenjact, hebben we ze uitgenodigd voor een BBQ op een zaterdag middag. Dellan's familie was ook in towen en dat kwam mooi uit. Konden we die ook meteen leren kennen. En als klap op de vuurpijl bleek dat het oo nog eens Bill's verjaardag was.

BBQ met onze nieuwe familie: v.l.n.r.
George, Clau, Orcile, Jessica, Bill, Tanja, Dellan, Ron en op de onderste rijd v.l.n.r.: Orpa, Kegan en Evan, Cindy

Dellan's familie die hij nog nooit eerder had ontmoet maar. Orcile is een dochter van een zus van zijn oma. Maar t maakt blijkbaar niet uit hoe ver de connectie gaat....de Dests pik je er zo uit, sterke genen!!! Het is overduidelijk dat Orcile en Dellan bij elkaar horen.V.l.n.r: Dellan, Bill, Clau, Orcile.

Ik had, ter ere van Bill's verjaardag, 2 uur in de keuken gestaan om appeltaart te bakken...en die hebben we vlak voor het opdienen op de grond geparkeerd. Iedereen had inmiddels al 3 uur naar die overeerlijke knapperige taart moeten kijken en het feit dat ie op zn gezicht op de grond lag deed niets aan aan de "appetite" van een ieder. Ik werd dus netjes verzocht (lees: gesmeekt) om alsjeblieft een grote lepel te pakken en de taart gewoon van de grond te schrapen. Hollandse appeltaart is blijkbaar erg populair. En t heeft gesmaakt nog ook.

Dellan was de grill master. Hij is nu te uur voor feestjes en partijen.

iedereen hefet zich vermaakt in het zwembad.

En t was weer gezellig!!!