† In loving memory of...

Ria Pauline Dest
*3 februari 1950 - †6 augustus 2008

If Roses grow in Heaven,

Lord please pick a bunch for me

Place them in my Mother's arms

And tell her they're from me

Tell her I love her and miss her

And when she turns to smile

Place a kiss upon her cheek

And hold her for awhile

Because remembering her is easy,

I do it every day

But there's an ache within my heart

Because I am missing her today...

Op die fiets

Ons allereerste fietstochtje...fietsen op zn Amerikaans dus. Om te begrijpen wat fietsen op zn Amerikaans is moeten jullie eerst weten dat de fietsen voor de Amerikanen puur een vorm van recreatie is en niet, zoals door ons Nederlanders, een manier van transport. De fiets gaat in de auto en wordt naar het fietspad gereden en dan begint de echte fietstocht pas. Men fiets een rondje en dan gaat de fiets weer in de auto en rijdt men weer naar huis. Nou... wij fietsen dus voor alsnog gewoon naar het fietspad en fietsen daarna lekker ons rondje. Voor alsnog ook nog zonder helm want hey, als je in Amsterdam kan fietsen dan kan je in de hele wereld fietsen. Toch? De enkeling die zijn fiets toch gebruikt om naar het werk te fietsen neemt, het fietsen dan ook heel serieus. Verkleed in een heuze wedstrijd-outfit met helm en alles er op en er aan wordt er naar het werk gefietst. Jullie begrijpen dus dat ik erg veel bekijks heb in de ochtend...in mijn kantoor outfit met hakjes, mijn haar los in de wind en mijn handtasje in mijn mandje.

Ons eerste fietstochtje was niet zo heel bijzonder. We hebben de San Tomas/Saratoga trail gevolgd en die gaat voornamelijk langs een creek. Volgens Dellan is het een riool maar dat is het echt niet hoor. Aan het begin van deze trail staat het water hoger want er stroomt water van de San Franciso Bay in. Afgelopen week is daar nog een verdwaalde gewonde dolfijn gevonden. Wij hebben de creek deze eerste keer de andere kant op gevolgd, van de baai af. Na een half uur fietsen stuitten we op een hek. Einde fietspad en omdraaien maar. We vermoeden dat het geld op is. Volgende keer fietsen we naar de baai toe. Hopelijk heeft de staatskas een langer stukje fietspad kunnen betalen.

Einde fietspad. Zonder waarschuwing..einde verhaal.

Kerst in Nederland

Nieuws, vers van de pers! De Dests komen met kerst naar Nederland! We landen op 25 december en vertrekken weer op 8 januari. Onze agendas zijn nog leeg maar moeten wel volgepland worden met etentjes, borrels en vanallesennogwat. We willen jullie allemaal zien en hebben er nu al zo veel zin in!!!

We are family

Orpa, George en Tanja nog eens in het zonnetje te zetten voor hun aandeel in mijn geslaagde banenjact, hebben we ze uitgenodigd voor een BBQ op een zaterdag middag. Dellan's familie was ook in towen en dat kwam mooi uit. Konden we die ook meteen leren kennen. En als klap op de vuurpijl bleek dat het oo nog eens Bill's verjaardag was.

BBQ met onze nieuwe familie: v.l.n.r.
George, Clau, Orcile, Jessica, Bill, Tanja, Dellan, Ron en op de onderste rijd v.l.n.r.: Orpa, Kegan en Evan, Cindy

Dellan's familie die hij nog nooit eerder had ontmoet maar. Orcile is een dochter van een zus van zijn oma. Maar t maakt blijkbaar niet uit hoe ver de connectie gaat....de Dests pik je er zo uit, sterke genen!!! Het is overduidelijk dat Orcile en Dellan bij elkaar horen.V.l.n.r: Dellan, Bill, Clau, Orcile.

Ik had, ter ere van Bill's verjaardag, 2 uur in de keuken gestaan om appeltaart te bakken...en die hebben we vlak voor het opdienen op de grond geparkeerd. Iedereen had inmiddels al 3 uur naar die overeerlijke knapperige taart moeten kijken en het feit dat ie op zn gezicht op de grond lag deed niets aan aan de "appetite" van een ieder. Ik werd dus netjes verzocht (lees: gesmeekt) om alsjeblieft een grote lepel te pakken en de taart gewoon van de grond te schrapen. Hollandse appeltaart is blijkbaar erg populair. En t heeft gesmaakt nog ook.

Dellan was de grill master. Hij is nu te uur voor feestjes en partijen.

iedereen hefet zich vermaakt in het zwembad.

En t was weer gezellig!!!

My watch looks like Megatron...

Check out my anniversary gift: Tag Heuer Link Quartz Chronograph. Zoals Kevin zou zeggen 'Vet cool'! Van mijn vrouw gehad voor onze 1st year anniversary.


Mijn horloge lijkt op Megatron! Nee echt, kijk maar...

Cruisin

When in Rome, do as the Romans do...dus wat doe je dan als je in Amerika bent? Dan koop je een beach cruiser in plaats van een "Door wind en weer opoefiets". Vanaf gisteren fiets ik dus niet meer naar mijn werk, maar cruise ik naar kantoor. Deze week is het gemiddeld 39 graden elke dag en de zon is genadeloos. Ik cruise met een snelheid van 2km/u.

Kauai

Wij hebben genoten van onze verlate huwelijksreis. Kauai is een schitterend groen, rustig en schoon eiland. Geen nachtclubs, geen grote shoppingmalls en exactly what the doctor ordered.
We hebben op een raft de prachtige Napali rotskust verkend, dolfijnen gezien (weliswaar in slaapstand - dolfijnen zwemmen gewoon door als ze slapen. Ze zwemmen dan met 1 oog dicht en 1 hersenhelft op non-actief zodat ze wel tot rust komen maar niet verdrinken.) Geen kunstjes dus maar alsnog een fantastische ervaring), tussen zeeschildpadden en de meest kleurijke tropische vissen gesnorkeld (onvergetelijke ervaring), met onze hoofden in de wolken gelopen in de Waimea Canyon, op de US Pacific Missile Range het 4th of July feestje gevierd (in verband met de verwachte raketten die richtingHawai zouden worden afgevuurd rond 4 Juli, hebben ze dat feestje voor alle eilandbewoners (en degenen die ervan hadden gehoord, zoals wij dus) maar op 2 Juli georganiseerd...wel zo handig en een veilig idee dat er iemand op de uitkijk staat op 4 Juli) en alle stranden van het eiland verkend.

Stiekem toch een foto kunnen maken op de raketbasis. Weliswaar niet van een raket maar de helicopter. Is ook leuk, toch?

Stiekeme foto nummer 2. We moeten toch bewijs hebben dat we er zijn geweest? Zie hier 2 mensen van de basis van achteren. Erg interessant.

Wandeling door de Waimea Canyon. Net een filmset (denk Lost/Jurassic Parc). Had constant het gevoel dat er iemand zou roepen: 3-2-1...actie

Waimea Canyon: met onze hoofden in de wolken.

Waimea Canyon: uitzicht op Napalirots kust. Fantastisch mooi. Net een schilderij. Enkelen minuten voordat we deze foto hebben genomen was de vallei bedekt met wolken. Binnen 10 minuten trokken deze weg. Letterlijk met onze hoofden in de wolken dus. En die zijn behoorlijk koud!

Waimea Canyon.

Gewoon gelukkig...wat meer heeft een mens nodig? Een canyon op de achtergrond en een tropisch temperatuurtje moeten genoeg zijn, toch? ;-)

Er lopen duizenden kippen op het eiland. Ze zijn ooit meegenomen door de Engelsen. 3 keer raden wat er nu elke dag op het menu staat? Huli-huli chicken.

Prachtige kust met hoge golven (die staan nou net niet op de foto maar je moet ze er maar even bijdenken).

Napali rotskust

Dolfijnen. Er zwom opeens een hele groep met ons mee. Of ze het doorhadden weet ik niet want ze sliepen. Maar toch erg bijzonder om ze van zo dichtbij te zien.

Onze raft. Met deze raft hebben we een tocht gemaakt langs de kust.

Flink gehiked. De berg op was net zo zwaar als de berg af. Het was de moeite waard (maar af en toe dacht ik: wiens idee was dit ook weer??)

Uitslover

Prachtige vallei.

Hier kunnen we wel rentenieren.

Op zoek naar de surf dudes.

Alweer 5 jaar bij elkaar en 1 jaar getrouwd. De tijd vliegt maar wij genieten van elke dag, lachen elke dag met elkaar en om elkaar en nemen niets voor lief. Ook elkaar niet.