De paden op, de velden in (of zo iets)

In het kader van: het is mooi weer en daar gaan we wat mee doen, hebben we vandaag weer een klein stukje California ontdekt. We zijn eerst naar Santa Cruz gereden en daarna langs Highway 1 in de richting van Half Moon Bay. We raden iedereen aan om langs highway 1 helemaal vanaf San Francisco naar Los Angeles te rijden. Je kan daar gerust 2 of 3 dagen over doen omdat er onderweg zo veel moois te zien is. En als jullie klaar zijn met Los Angeles, Beverly Hills, Disneyland en Hollywood rijden jullie weer lekker terug naar ons via highway 101, saai maar uiterst efficient. Binnen 8 uur ben je weer in San Jose.

Anyway, we zijn dus onderweg uitgestapt en hebben een (van de vele) prachtige strandjes ontdekt. Via een smal lastig weggetje zijn we afgedaald naar het strand. Ik ben er dus achter gekomen dat Fred de la B. laarzen, een Ralph L trui, een Tommy H jas, pareltjes en een Oliver P zonnebril niet echt de perfecte Hiking outfit vormen. Dellan is meteen op een Amerikaan afgestapt die er wel uitzag alsof hij er verstand van had (van hiking dus) en heeft hem om advies gevraagd. Amerikanen vinden het geweldig als je op ze af stapt om een praatje te maken. Ze zijn heel geinteresseerd en vinden het prachtig als ze je advies kunnen geven. Het resultaat van het gesprek vind je in de allerlaatste foto.

ACTION MAN!

THE LION KING

...en tot slot...HOE KOM IK WEER NAAR BENEDEN

Een zoekplaatje: zoek het hoofd

Zo, het eerste en belangrijkste onderdeel van mijn nieuwe wandeloutfitje is er. De wandelend Amerikaan heeft ons aangeraden om eerst een paar goede wandelschoenen te kopen. Dellan heeft er geen minuut over getwijfeld, zijn vrouw heeft zo een paar schoenen nodig, en snel en graag de beste. Hmm, het duurde even totdat ik er echt enthousiast van ben geworden (elegantiescore 0, kleurcombi 3, materiaalkeuze 6 maar comfort 10++) maar hoe langer ik er naar kijk en als ik terug denk aan mijn glijpartijen van vanmiddag op mijn gladde laarzen verheug ik me al op onze eerste echte hiketour met alles er op en er aan. Met dank aan mijn lieve schat.

Ze hangen

Het heeft even geduurd maar het resultaat mag er zijn. De meiden en het Mr&MRs Dest tegeltje hangen, en goed ook. Met heel veel dank aan Dellan, de timmerman (hij heeft een kunstige constructie in elkaar getimmerd om de muur te sparen want contractueel gezien mogen we eigenlijk geen gaten in de muren slaan, tja Amerika he?) Nu mag ik elke dag tegen de stralende glimlach van de meiden aan kijken en tegelijkertijd heel erg mijn best doen geen heimwee te krijgen.

Het Mr&Mrs Dest tegeltje van de collega' s van Dellan

Een nieuw jaar, een vers begin in Half Moon Bay

Uiteraard zetten we de "Unox" traditie van de afgelopen jaren ook in California voort. Ook al is het natuurlijk geen uitdaging om hier het water in te springen bij 15 graden en een strak blauwe zonnige hemel. Maar dat was nou juist wat mij eindelijk heeft overgehaald om ook eens het nieuwe jaar in te duiken. Dellan is nu dus al een pro als het om "nieuwjaarsduiken" gaat en ik ben nog een kuiken. We proberen momenteel een filmpje van onze duik op de blog te zetten, dus hou deze pagina in de gaten.

3..2..1...eh...

Stel je voor: je zit op de bank, het afgelopen jaar in alle rust te te verteren, je kijkt niet op de klok want zodra het 0:00 is zal je het wel horen omdat het vuurwerkgeweld buiten los zal barsten...en opeens is het al 0:01...je wenst elkaar een beetje verbaast het allerbeste, je loopt verwachtingsvol naar je balkon, neemt voor de zekerheid nog een jas mee want het kan wel even duren voordat je weer binnen bent..en dan..niets. Niets? Nee echt niets. Je kijkt nog even naar de klok want misschien vergis je je, maar nee inmiddels is het 0:05...en nog niets. Je staat met elkaar moederzielalleen te wezen op je balkon, de straat is uitgestorven maar dan opeens...JAAA, 1 groene vuurpijl ergens in de verte...en dat was het dan. Oud&Nieuw 2009..we hebben hier vreselijk om gelachen. Ja echt waar. Dat hebben wij weer. Maar 1 verzoek aan jullie..willen jullie dit niet verder vertellen?

Het schijnt dus dat het verboden is om met Oud&Nieuw zonder vergunning vuurwerk af te steken. Vuurwerkshows worden echt georganiseerd op 1 plek in een grote stad of in een pretpark. Alleen op 1 dag mag iedereen zoveel vuurwerk af steken als hij wil, namelijk op onze huwelijksdag. Heel veel dank alvast aan alle Amerikanen die compleet los gaan met vuurwerk op 4 juli 2009 en ons feestje compleet gaan maken.

(PS: Wij nemen nu al graag uitnodigingen aan voor Oud&Nieuw in Nederland, want dit gaat ons niet nog een keer gebeuren hoor.)

Oliebollentijd

Het is weer de tijd van het jaar. Die tijd dat je het jaar gaat afsluiten en de balans op gaat maken. Met of zonder oliebol. Het is de tijd van het jaar waar ik het juist heel druk had op het werk met oprichtingen van nieuwe vennootschappen, verkoop van plankvennootschappen, beoordelen van nieuwe klanten. En dit jaar? Dit jaar heb ik het druk met de verkoop van kerstkransen en oliebollen en praatjes maken met Nederlanders in de Hollandse winkel en . Een leuke afwisseling :-)

2008 was voor Dellan en mij een bewogen jaar. Aan het begin van het jaar hoorden we dat Dellans moeder erg ziek was. Ze heeft haar best gedaan om te winnen maar in de zomer heeft ze de strijd op moeten geven. Het was zo oneerlijk. We denken nog elke dag aan haar. Het was ook het jaar van belangrijke beslissingen: we zijn getrouwd, hebben ons leven in Amsterdam ingepakt en zijn (een paar keer) vehuist om een heel nieuw leven op te bouwen aan de andere kant van de oceaan, Dellan heeft een nieuwe functie en meer verantwoordelijkheden en ik doe even iets heel anders en ben op zoek naar een nieuwe uitdaging. We hebben in april de juiste beslissing genomen en 2008 was een goed jaar voor ons.

Dit jaar een kerst/nieuwejaarskaarten van ons maar wel een welgemeende wens uit het hart: wij wensen jullie een gezond, gelukkig, stralend jaar met een kans uit duizenden die je kan en mag grijpen, een nieuwe uitdaging die je leven weer even op een nieuw pad kan sturen. Prijs je gelukkig met wat je hebt. We zijn zo rijk maar soms beseffen we dat niet. En vooral: wees zuinig op degene die je lief hebt.

A license to drive, a license to work

Oh ja, bijna vergeten...we zijn geslaagd voor ons rijexamen! Echt moeilijk was het niet, het CBR in Nld zou er nog wat van kunnen leren. :-) Je moet de meest belangrijke dingen in een auto kunnen aanwijzen en daarna ga je 15 minuten de weg op met de examinator. Hij wil zien dat je veilig van rijbaan kan wisselen, weet wat je moet doen bij een stop bord, achteruit kan rijden, je aan de snelheid houdt en opelt in het verkeer. Piece of cake. Dellan kreeg zelfs de vermelding "excellent performance" en een smiley. Daar hou ik hem nog zijn hele leven aan als hij eens te hard rijdt :-)
En ik heb mijn werkvergunning!! Nu hebben we alles geregeld dat er geregeld moest worden. Let the fun begin!

Kerst in de zon

Kerst zonder stress. Ken je dat? Nou, wij nu wel. En we kunnen het iedereen aanraden. Ik moet eerlijk bekennen dat het moeilijk is om hier in kerststemming te raken. Het weer werkt niet mee want de zon blijft gewoon door schijnen tussen een enkele regenbui door.
Kerstavond hebben we met mijn collega Orpa en haar familie samen gegeten, een kerkdienst bezocht, kaarsjes gebrand, een wandeling gemaakt door een met duizenden lichtjes versierde kerstpark en in een heel fijn hotel samen koffie gedronken. Het was een ontzettend gezellige en hartverwarmende avond.
Om de afgelopen 2,5 week goed te maken hebben Dellan en ik daarna besloten om met kerst gewoon even weg te duiken van alles en iedereen en elkaars kerstcadeau te zijn. Telefoons uit, koffers ingepakt en zo waren we vertrokken. We hebben een heerlijke kamer geboekt op de 19e verdieping van het Nikko Hotel in San Francisco, veel gewandeld, gezwommen, getraind in de sportschool van het hotel, lekker gegeten, heerlijk gelachen met elkaar en gewoon genoten.
Op eerste kerstdag was echt alles dicht in de stad maar op de 2e dag, Boxing day- de dag waarop veel Amerikanen hun kerstcadeaus weer inpakken in de doos om ze terug te brengen naar de winkel om te ruilen, was het echt zo druk in de winkels dat we gewoon geen zin hadden om er tussen te gaan staan. Op een uur bij Victoria's Secret na (Dellan was erg geduldig en hey, er was uitverkoop dus dan moet een vrouw toch heel even kijken??) dus niet geshopt.
Uitzicht vanuit de hotelkamer

Cable car (dat hoort gewoon bij een bezoek aan SF)


Union Square met Macy's kerstboom




Uitzicht op Alcatraz

Lunch bij Mama's...beroemd om de heerlijke ontbijtjes. We hebben bijna een uur in de rij gestaan. Blijven lachen....:-)



Wij hopen dat jullie allemaal heel fijne warme, gezellige en onvergetelijke kerstdagen hebben gehad. Nog even oud en nieuw en dan kunnen we weer normaal gaan doen :-).