Ons kleine huis, een plek onder de zon...

Jullie hebben er even op moeten wachten maar hier zijn ze dan, de fotos van ons huisje en onze buurt.
Wij wonen in het North Park project, deelcomplex The Laurels, in het noorden van San Jose (tussen Santa Clara en Milpitas). Het gebied ligt midden in Silicon Valley. De vallei werd aanvankelijk the Valley of Heart's Delight genoemd vanwege de vele fruitbomen die er bloeiden in de lente. Heel veel fruitbomen hebben plaats moeten maken voor heel veel beton. Aan de rand van ons complex ligt nog een boomgaard.
Toen Cisco zich in Milpitas/San Jose vestigde met 50 (!!) gebouwen, is het North Park complex uit de grond gestampt zodat medewerkers van Cisco hier konden wonen. Veel straatnamen zijn gewijd aan de computerindustie: Cisco Way, Innovation Drive, Research, Technology Drive, Development Road, Component etc. Ondanks het groot aantal woningen (3000) is deze buurt heel rustig. En daar genieten we van!

De woonkamer

Slaapkamer

Keuken

Badkamer


Uitzicht vanaf het balkon

Onze gang

Binnenhofje

Binnentuintjes en zwembad van The Laurels.

Ingang vanaf de straat: ons apartement ligt op de 4e verdieping, naast het torentje

De weg naar sportschool en zwembad

Sportschool

Zwembad

Ons BBQ plekje als we met zn tweetjes zijn. Aan de rechterkant ons appartementje naast het torentje opde 4e verdieping

Onze BBQ stek als we gasten hebben. Jullie zijn allemaal uitgenodigd!!

Onze straat

North Park

Saved the best for last: onze eigen Starbucks om de hoek. Hier haal ik mijn dagelijkse fix, "green tea latte tall,soy, 1 pump of syrup please".

CARS!

De afgelopen weekenden hebben we onze zoektocht naar de perfecte auto voortgezet. Ik begin het bijna leuk te vinden. Ik wil zelf eigenlijk een "gewonerechttoerechtaan" auto maar helaas begrijpen alleen onze vrouwelijke lezers mij. Je weet wel, zo een auto waar je normaal kan instappen zonder helemaal dubbel te gaan, waar je lekker heel veel boodschappen in kan doen en niet alleen je handtasje en waarin je gewoon lekker over de weg tuft zonder "coupe du vent". We hadden bijna een Ford Focus gekocht maar Dellan is bezig mij te overtuigen van het feit dat we nu toch echt in de VS zijn en dat alles mogelijk is hier. Nou, ik hou mijn hart vast.


In het kader van "hoe groot wil je hem hebben": een ritje in een Dodge RAM. Ik krijg hem niet geparkeerd. Einde oefening. Next...


Hoog op de verlanglijst stond een Honda S 2000 (wat mij betreft noemen we hem gewoon Honda Cabrio). Van buiten best een leukertje maar dat ding maakt toch een herrie. Je moet binnen bijna een megafoon gebruiken om elkaar te verstaan. Maar goed, t schijnt te horen bij zo een sporty car. Maar toch te veel afzien voor ons.

Ik stond er bij en keek er naar.

Op naar de Porsche. Alles is mogelijk hier, dus waarom niet een leuk Duits autotje? Helaas viel die ook tegen. Ik geloof dat je er van moet houden. Nou helaas, de Porsche valt af. Maar eh,..hij staat best leuk, toch? Net een Gooische vrouw.

Een "Cheryll Morerotje"

Onderweg even pauze gemaakt in Pleasanton, een heel kneuterig erg Amerikaans stadje met lekkere gebakjes. Maar ik blijf de Citroentaart van Holtkamp erg missen. Daar kan zelfs de Meringue Lemon Pie uit Pleasanton niet tegenop.

Dan maar een Mazda Rx8. Deze auto zou een leuk compromis kunnen zijn tussen een "mannending" en een "boodschappencar" (als het koopcontract is getekend mag ik de auto zo natuurlijk nooooit meer noemen, allen stilletjes denken, want deze waggie is natuurlijk wel erg erg cool). De verkoper heeft ons meegenomen op een testrit. Nou, en die jongen wist hoe hij moest testrijden. Het zweet stond in onze handen en we begonnen pas weer met ademen toen we weer met beide benen op de grond stonden. En dat moet onze auto worden? Ok ik moet eerlijk bekennen dat mijn hart wel een klein beetje sneller begint te kloppen als ik aan hem denk (en niet alleen van de stress). Nee, hij is echt leuk. Maar Dellan moet me dan wel beloven dat hij echt voorzichtig gaat rijden. We zijn er nog niet over uit of het een automaat of een stick wordt dus we denken nog even verder. Ondertussen pakken we de light rail en de bus naar het werk.

Deze grote jongen hebben we gespot op een parkeerplaats. Respect voor degene die hem kan inparkeren. Tikkeltje te groot voor ons. En Henry...deze keer is de auto echt groot waardoor Dellan dus wat kleiner lijkt :-)

Who's The Man!

Gisteren waren alle kranten in no time uitverkocht. Ik heb om 13 u in de middag geprobeerd om een krant te kopen maar er was gewoon niets meer te krijgen. Dellan heeft gelukkig een exemplaar van de New York Times en de San Jose Mercury News op de kop weten te tikken. Exemplaren worden nu voor $ 200 op het internet aangeboden. Dan zijn wij dus gelukkig met onze $0.75 exemplaren. We gaan de krant zelfs inlijsten want dit is natuurlijk toch een stukje history.

Prop wat??

Amerikanen zijn erg betrokken bij de politiek. Niet alleen de verkiezingen hebben hen de afgelopen dagen flink bezig gehouden, ook Proposition 8 (Prop 8) heeft ze de laatste weken de straat op gejaagd.
In mei van dit jaar heeft de California Supreme Court geoordeeld dat een wet die alleen het recht toekent aan een man en vrouw om met elkaar te trouwen discrimineert en dat" same sex couples " dus ook het recht hebben om te trouwen. Sinds juli zijn er al 16,000 "same sex" stellen in California getrouwd. Voor ons Nederlanders is dit geen groot nieuws en zeker geen taboe meer. In Amerika is men nu in rep en roer. Prop 8 is een voorstel om "same sex marrige" grondwettelijk te verbieden. Op de radio volgen spotjes van voor- en tegenstanders elkaar op, in de kranten staan paginagrote advertenties en mensen gaan letterlijk de straat op om hun mening te verkondigen.
Afgelopen weekend passeerden we een kruispunt in San Jose. Aan weerskanten stonden de mensen naar elkaar te schreeuwen en riepen automobilisten op om te toeteren als ze Nee stemmen. De Ja stemmers zijn van mening dat de kinderen en kleinkinderen moeten worden beschermd, dat God van iedereen houdt maar hij het huwlijk heeft voorbestemd aan man en vrouw. De Nee stemmers vinden het wetsvoorstel niet rechtvaardig, geloven dat God alle mensen gelijk heeft gemaakt en geloven in liefdevolle relaties.

Wij hebben ook heel even meegedaan: we stemmen dus NO ON PROP 8.

Verhuizing 4 en weer wat wind

Afgelopen weekend zijn we voor de voorlopig laatste keer verhuist. We hebben een leuk appartementje gevonden aan de andere kant van de straat. We hebben heerlijk uitzicht op het zwembad, een zonnig balkon van s'morgens vroeg tot een uur of 4 in de middag, een mooie keuken en een prima badkamer. Zodra alle dozen zijn uitgepakt zullen we foto's plaatsen op de blog. Om heimwee te voorkomen hebben we onze woning maar gewoon bijna precies zo ingericht als onze woning in Amsterdam.

Het weer in omgeslagen en het wordt herfst hier. De bladeren vallen van de palmen en het zwembad is leeg. Het is ongeveer nu 15-23 graden, wind, wolken, regen en zon wisselen elkaar af. Het grappige is dat mensen al in september tegen ons zeiden dat het weer na Halloween anders zou worden en exact op de dag van Halloween werd het koud. Het weer houdt zich duidelijk aan de tijd. De kerstspullen liggen nu in de winkels en wij verheugen ons op een knusse gezellige tijd.

Change has come

Even geen tijd gehad om te bloggen en voordat je het weet is er geschiedenis geschreven.

De afgelopen dagen stond alles in het teken van de verkiezingen. De Amerikanen zijn erg politiek betrokken, iedereen wil je laten weten waar hij/zij op gaat stemmen en waarom, en in de kranten lees je nauwelijks nog over iets anders. Zelfs in het weekend staan mensen op straat met spandoeken en luidsprekers.

Nu is het zover, het Amerikaanse volk heeft duidelijk gekozen. Obama is met een landslide gekozen tot 44ste president van Amerika. En wij waren er bij. We hebben net met kippenvel gekeken en geluisterd naar de toespraak van Obama. Hij heeft het goed gedaan en we we hebben alle vertrouwen dat de verandering die Amerika hard nodig heeft er ook gaat komen. We zijn trots op hem en Amerika.